Jeśli jesteś wysportowany i chcesz znaleźć pracę, w której nie będziesz spędzał 8 godzin dziennie za biurkiem, zastanów się nad zawodem instruktora sportowego. Profesja ta cieszy się coraz większym zainteresowaniem, ponieważ przynosi bardzo wysokie dochody, a przy tym umożliwia robienie tego, co się lubi w celach zarobkowych.
     Aby zostać instruktorem sportowym wystarczy mieć talent, sprawne ciało oraz… pieniądze na opłacenie kursów dających odpowiednie kwalifikacje. Ułatwioną sytuację mają tu absolwenci szkół wyższych na kierunku wychowanie fizyczne lub turystyka i rekreacja ze specjalnością instruktorską w wybranej dyscyplinie. Nie muszą oni dodatkowo uczęszczać na kosztowne kursy – wystarczy, że zakupią odpowiedni sprzęt i rozpoczną udzielanie lekcji.
     Instruktorem sportowym może zostać także absolwent szkoły średniej, który ukończy kursy zatwierdzone wcześniej przez ministra sportu. Oprócz opłaty za kurs musi on jeszcze pokryć koszty związane z zakupem obowiązkowego ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków.
     Jak więc widać, instruktorem sportowym może zostać praktycznie każdy. Tym bardziej, że wybór specjalizacji jest naprawdę duży. Instruktorzy sportowi udzielają lekcji gry w: tenisa, golfa i bilard, uczą także pływania, narciarstwa, łyżwiarstwa, wrotkarstwa i płetwonurkowania. Wybór jest tak duży, że każdy miłośnik sportu z łatwością znajdzie coś dla siebie.
     Od niedawna zapotrzebowanie na usługi instruktorów sportowych systematycznie rośnie. Potrzebni są przede wszystkim nauczyciele tenisa i golfa, lecz największym zainteresowaniem cieszą się osoby specjalizujące się w modelowaniu sylwetki. Instruktorzy kulturystyki, fitness oraz aerobiku, którzy dodatkowo posiadają wiedzę z zakresu dietetyki i prowadzenia zdrowego stylu życia są dosłownie rozchwytywani przez klientów. Specjaliści, mogący się poszczycić wszechstronną wiedzą, oferują między innymi indywidualnie opracowywane programy wspomagające gubienie zbędnych kilogramów, wykształcanie poszczególnych partii mięśni oraz odtruwania organizmu z toksyn. Niektórzy proponują także masaże oraz wspólne ćwiczenia dostosowane do preferencji oraz oczekiwań klienta.
     Na jak wysokie wynagrodzenie może liczyć instruktor sportowy znający tajniki zdrowego stylu życia? Zarobki są w tym przypadku ściśle powiązane z liczbą klientów, których jednak nie brakuje nawet zimą. W Warszawie stawka godzinowa dla masażysty lub nauczyciela aerobiku wynosi od 70 do 200 złotych. Trzeba dodać, że zajęcia prowadzone są najczęściej w prywatnych domach, dlatego też instruktor sportowy ponosi jedynie koszty dojazdu do klienta.
     Nieco tańsze są usługi instruktora tenisa, ponieważ stawka godzinowa wynosi w tym przypadku około 25 – 40 złotych. Dochodzi również koszt zakupu sprzętu, który najczęściej jest wypożyczany uczniom podczas lekcji.
     Na dużo wyższe zarobki może liczyć instruktor golfa -  zarabia on średnio 5 000 złotych, lecz wynagrodzenia najlepszych nauczycieli w tej dziedzinie sięgają nawet 10 000 złotych miesięcznie.
     Jaki z tego wniosek? Warto zostać instruktorem sportowym, ale tylko wtedy, jeśli wybierze się dobrze płatną dyscyplinę sportu. Wprawdzie niektórzy instruktorzy zarabiają po kilka lub kilkanaście tysięcy złotych miesięcznie, lecz na przykład pensja nauczyciela jazdy konnej jest znacznie niższa od średniej krajowej. Warto więc przemyśleć decyzję o wyborze odpowiedniej specjalności w tym zawodzie.

Wpisane 10:52, 12 listopad 2008 przez Nina

     Czym jest umowa o pracę wie niemal każdy, jednak nie wszyscy zdają sobie sprawę z różnorodności form, w jakich ta umowa może występować. Do najbardziej popularnych dokumentów należą umowy terminowe i bezterminowe, czyli na czas określony i nieokreślony, lecz oprócz nich funkcjonuje jeszcze bogaty zbiór zróżnicowanych umów o pracę. Są one mniej popularne, ponieważ mają zastosowanie w konkretnych, choć rzadziej spotykanych sytuacjach, takich jak zastępstwo. Dzisiejszy artykuł poświęcony jest wszystkim formom umowy o pracę, ze szczególnym uwzględnieniem tych najmniej znanych. .
     Zacznijmy od popularnej wśród absolwentów umowy na okres próbny. Jest to dobre rozwiązanie dla wszystkich pracodawców, którzy chcą mieć pewność, że wiążą się na dłużej z właściwym pracownikom. Dla pracowników umowa na okres próbny stanowi szansę na wykazanie się wiedzą wyniesioną ze studiów, jak również otwiera możliwość otrzymania umowy na czas nieokreślony. Tego typu umowa może być zawarta na maksymalnie 3 miesiące. Istnieje też możliwość podpisania kilku umów na okres próbny, lecz łączny czas ich trwania nie powinien przekroczyć trzech miesięcy. Jeśli pracodawca nie jest zadowolony z pracownika, może go zwolnić bez konieczności podawania powodu. Obowiązują jednak okresy wypowiedzenia, które wynoszą:
- 3 dni robocze, jeżeli okres próbny nie przekracza 2 tygodni
- 1 tydzień dla okresu próbnego, wynoszącego więcej, niż 2 tygodnie
- 2 tygodnie, jeśli okres próbny trwa 3 miesiące.
     Innym dokumentem bazującym na postanowieniach właściwych umowie o pracę jest umowa na zastępstwo. Jak sama nazwa wskazuje, znajduje ona zastosowanie wtedy, gdy któryś ze stałych pracowników przebywa na urlopie macierzyńskim, wychowawczym lub bezpłatnym, albo doświadcza długotrwałych problemów zdrowotnych. Umowę na zastępstwo może poprzedzać umowa na okres próbny, lecz nie jest to wymóg konieczny. Pracownik zastępujący inną osobę może zostać zwolniony z okresem wypowiedzenia wynoszącym 3 dni robocze – niezależnie od czasu trwania zastępstwa.
     Z mojego doświadczenia wynika, że najmniejsza ilość osób może pochwalić się podstawową choćby wiedzą na temat umowy na czas wykonywania określonej pracy. Zawiera się ją wtedy, gdy trudno jednoznacznie stwierdzić, w jakim terminie pracownik zdoła wykonać powierzone mu zadanie. Istotne jest, by praca, którą zleca się pracownikowi została szczegółowo opisana, tak aby nie było żadnych niedomówień związanych z jej wykonaniem. Dniem zakończenia umowy jest w tym przypadku dzień ukończenia wykonywanej pracy.
     Na koniec pozwolę sobie wspomnieć o dwóch najbardziej popularnych typach umów – umowie na czas nieokreślony oraz umowie terminowej. Różnią się one przede wszystkim określeniem długości czasu trwania stosunku pracy. Jeśli chodzi o umowę o pracę na czas określony, to warto jeszcze wspomnieć, iż nie ma maksymalnego okresu, na który może ona zostać zawarta. Jeśli jednak pracownik otrzyma od tego samego pracodawcy trzy umowy o pracę na czas nieokreślony, to ostatnia z nich automatycznie staje się umową bezterminową. Warunkiem jest tylko brak przerw pomiędzy poprzednimi umowami, które byłyby dłuższe niż miesiąc.
     Oprócz wymienionych powyżej typów umów istnieje jeszcze umowa o pracę tymczasową, zostanie jej jednak poświęcony osobny artykuł.
     Jak więc widać, rodzajów umów o pracę jest bardzo wiele. Ich zróżnicowanie działa na korzyść zarówno pracownika, jak i pracodawcy, ponieważ umożliwia wybór dokumentu najbardziej adekwatnego do indywidualnej sytuacji.

Wpisane 09:11, 12 listopad 2008 przez Nina

     Każdy osoba, która pracuje na podstawie umowy o pracę prędzej lub później otrzyma świadectwo pracy. Nie tak dawno temu większość pracowników mogła się poszczycić tylko jednym dokumentem zawierającym opis przebiegu zatrudnienia, teraz jednak zdarza się, że dwudziestolatkowie mają nawet kilkanaście świadectw pracy. Czy w ciągu kilkudziesięciu ostatnich lat świadectwo pracy straciło swoje doniosłe znaczenie?
     Wspomniany wyżej dokument otrzymuje każdy pracownik, który podpisał umowę o pracę, niezależnie od tego, w jaki sposób pożegnał się ze swoim dotychczasowym pracodawcą. Nawet jeśli złożył wymówienie lub został dyscyplinarnie zwolniony, musi uzyskać należny mu dokument. Jeżeli pracodawca zapomni lub celowo nie będzie chciał wydać świadectwa pracy, to były pracownik może zwrócić się o pomoc do sądu. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia sprawy poszkodowany otrzyma świadectwo pracy wraz z odszkodowaniem za czas pozostawania bez pracy z powodu braku stosownego dokumentu od poprzedniego pracodawcy.
     Pracownik może również nie zgodzić się z treścią świadectwa pracy i zażądać jej poprawienia. Powinien jednak pamiętać o tym, że na napisanie wniosku z prośbą o sprostowanie danych zawartych w dokumencie ma tylko 7 dni od otrzymania świadectwa.
 W świadectwie pracy nie może zabraknąć informacji dotyczących: okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanego stanowiska, trybu rozwiązania lub wygaśnięcia umowy oraz wiadomości na temat ubezpieczenia społecznego. Na życzenie pracownika mogą się też pojawić informacje związane z wysokością wynagrodzenia, jego składnikach oraz zdobytych kwalifikacjach, jest to jednak obligatoryjne. Na pewno jednak świadectwo pracy nie może zawierać żadnych opinii oraz ocen dotyczących wykonywania przydzielonych pracownikowi zadań. 
     Niektórzy pracownicy zastanawiają się do czego właściwie służy świadectwo pracy – czy jest to niepotrzebny już dokument, czy istotny w procesie rekrutacji dowód zatrudnienia? Nie ma na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi. Wszystko zależy od tego, jakiego stanowiska dotyczy świadectwo. Najczęściej ma ono decydujące znaczenie w przypadku pracowników szeregowych oraz średniego szczebla, jednak mniej interesuje pracodawców poszukujących wykwalifikowanych kandydatów. Podczas rekrutacji na wyższe stanowiska, szczególnie w zawodach wymagających niestandardowego spojrzenia na problem i kreatywności jest ono właściwie w ogóle nieistotne.  Świadectwo pracy może też stanowić kartę przetargową, jeśli wystawiła je firma znana powszechnie ze swej renomy i wysokich wymagań stawianych pracownikom. Nie należy jednak przeceniać roli świadectwa pracy, ponieważ dla większości pracodawców jest ono mniej wartościowe niż list referencyjny lub test kompetencji przeprowadzony podczas rekrutacji.
     Można więc powiedzieć, że w czasach, w których agencje pośrednictwa pracy wystawiają osobne świadectwa pracy za każde 2-3 przepracowane dni, dokument ten stracił na znaczeniu. Coraz bardziej liczą się za to faktyczne umiejętności pracowników, wykształcenie kierunkowe oraz certyfikaty potwierdzające uczestnictwo w szkoleniach zawodowych.