Tego typu pytanie zadaje sobie zapewne każda z osób zajmujących kierownicze stanowiska. Trzeba przecież zdecydować się na taką strategię, która pozwoli nie tylko efektywnie zarządzać zadaniami i ich wykonywaniem, ale też nie zniechęci pracowników, wzbudzając w nich ciągły niepokój i strach.

Typy zarządzania

Przedsiębiorstwem można zarządzać biernie. Jest to jeden z gorszych sposobów. Polega bowiem na tym, że właściwie, kolokwialnie mówiąc, „każdy sobie”. Przełożony nie bardzo interesuje się i pracownikami, i sposobem wykonywanych przez nich działań, w związku z czym o jakości produktów czy usług takiej instytucji chyba nie trzeba dyskutować.

Kierować przedsiębiorstwem można też na zasadzie domu wczasowego. Ta praktyka jednak również się nie sprawdza Chodzi w niej o to, że uwagę przywiązuje się tylko do tego, by pracownik był zadowolony, a na zadania i ich wykonywanie właściwie w ogóle nie zwraca się uwagi. Taki styl zarządzania prowadzi w końcu do tego, że po jakimś czasie zatrudniony nudzi się całą tą sytuacją. Nie czuje odpowiedzialności za wykonywane zadania, jaka powinna spoczywać na nim. W wyniku tego kompletnie przestaje przykładać się do pracy, a i sam „dusi się” w zakładzie pracy, gdzie raczej stawia się na rozrywkę.

Niezbyt preferowaną formą jest też ukierunkowanie tylko na zadania przy całkowitym pominięciu pracowników. Co prawda, osiąga się wtedy największą wydajność i produktywność, ale dochodzi się do tego kosztem zatrudnionych, którzy z czasem mogą po prostu zacząć z przedsiębiorstwa odchodzić.

Czy można zatem znaleźć jakiś „złoty środek”, czyi taki system zarządzania, który wypośrodkuje wszystkie metody tak, by osiągnąć konsensus pomiędzy ukierunkowaniem na zadania a relacjami z zatrudnionymi? Owszem.

Zarządzanie demokratyczne

Ten styl łączy w sobie i skierowanie uwagi na zadania, i pamięć o dobru pracowników. Dzięki jego stosowaniu osiąga się najlepsze wyniki, gdyż zadania i obowiązki wykonane są sprawnie, dokładnie i właściwie, a pracownicy czują satysfakcję i zadowolenie z wykonywanej pracy. Oczywiście, wypracowanie takiego modelu wymaga wysiłku i zaangażowania tak zatrudniających, jak i zatrudnionych, ale efekty pokazują, że naprawdę opłaca się.