Rozmowa kwalifikacyjna jest jednym z najważniejszych etapów każdego procesu rekrutacji. Podczas niej kandydat może zaprezentować się przyszłemu pracodawcy w roli idealnego pracownika lub przekreślić swoje szanse na zdobycie wymarzonej pracy. Warto więc potraktować poważnie zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną i zrobić wszystko, by stała się ona początkiem owocnej kariery zawodowej.

Według wielu pracodawców kluczem do zdobycia posady jest wywołanie dobrego wrażenia podczas rozmowy o pracę. Nikomu nie trzeba przypominać o tym, że na rozmowę kwalifikacyjną warto ubrać się schludnie i elegancko. Warto też zadbać o to, bo biżuteria i dodatki były jedynie uzupełnieniem całości i nie rzucały się zanadto w oczy. Źle dopasowany krawat, monstrualnej wielkości naszyjnik czy też brzęczące przy każdym ruchu dłoni bransoletki mogą wpłynąć negatywnie na wizerunek kandydata jako profesjonalnego pracownika.

Warto zadbać również o to, by dokumenty zabierane na rozmowę kwalifikacyjną znajdowały się torebce lub neseserze. Źle widziane jest przechowywanie życiorysów oraz listów referencyjnych i motywacyjnych w dodatkowej torbie (szczególnie nieefektownie wyglądają dokumenty umieszczone w siatce foliowej). W przypadku braku odpowiednio dużej torebki lub nesesera warto wziąć ze sobą teczkę, która ochroni kartki przed pognieceniem i zabrudzeniem.

Choć dobra prezencja jest ważna, to jednak nie decyduje całkowicie o tym, czy pracodawca zapamięta pozytywnie kandydata. Pomimo stresu towarzyszącemu rozmowie kwalifikacyjnej warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach.

Przygotuj się do rozmowy! Przed spotkaniem postaraj się zdobyć jak najwięcej informacji o firmie, w której chcesz pracować. Szczególnie przydatne będą wiadomości o jej największych sukcesach oraz ostatnio zrealizowanych projektach. Dane na ten temat znajdziesz na stronie internetowej, blogu firmowym lub forach, a w przypadku większych przedsiębiorstw także w prasie branżowej.

Bądź aktywnym uczestnikiem rozmowy! Zaangażowanie, optymizm oraz energiczność – oto cechy mile widziane przez każdego pracodawcę. Osoba rekrutująca z pewnością zwróci uwagę na kandydata, który angażuje się w rozmowę i potrafi ciekawie zaprezentować swoją umiejętności, a nie ogranicza się jedynie do zdawkowych odpowiedzi na pytania. Jeśli starasz się o pracę, Twoim sprzymierzeńcem będzie uśmiech, który jest utożsamiany z pozytywnym stosunkiem do życia. Uśmiech, podobnie jak dowcip pomoże Ci także w opanowaniu stresu, który nie powinien paraliżować, a jedynie dodawać energii do działania. Badania naukowe wskazują na to, iż uśmiechnięci kandydaci szybciej zjednują sobie sympatię specjalistów ds. rekrutacji i mają przez to większe szanse na zdobycie wymarzonej pracy.

Bądź kulturalny! Pamiętaj o powitaniu pracodawcy oraz stosowaniu zwrotów grzecznościowych. Postaraj się nie spóźnić na spotkanie, lecz jeśli z przyczyn losowych Twoja punktualność zostanie wystawiona na próbę, zadzwoń do firmy i uprzedź o kilku minutach poślizgu. Po zakończeniu rozmowy kwalifikacyjnej miłym gestem będzie podziękowanie za poświęcony Ci czas i życzenie udanego dnia.

     Niezależnie od tego jak bardzo ciekawią Cię zajęcia, które wykonujesz w ramach obowiązków zawodowych, po jakimś czasie możesz poczuć się zmęczony. Twoje prawo do odpoczynku jest zagwarantowane ustawą, lecz czy wiesz, w których sytuacjach przerwa wlicza się do czasu pracy? Jeśli masz wątpliwości, czy należy Ci się wynagrodzenie za przerwę w pracy, przeczytaj uważnie poniżej zawarte informacje.

     Jeśli w ciągu jednego dnia pracujesz minimum 6 godzin, to oznacza, że przysługuje Ci co najmniej piętnastominutowa przerwa, którą możesz przeznaczyć na spożycie posiłku lub odpoczynek.

     Na dodatkowe przerwy możesz liczyć wtedy, gdy pracujesz w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia. To samo dotyczy osób wykonujących monotonne zajęcia. Szczegóły dotyczące tego rodzaju przerw powinny zostać uwzględnione w regulaminie pracy lub stosownym obwieszczeniu.

     Jeśli praca, którą wykonujesz wymaga spędzania dużej ilości czasu przed komputerem, należą Ci się dodatkowe przerwy. Powinny być one przyznawane pracownikowi po każdej godzinie pracy przy komputerze i muszą trwać minimum 5 minut. Przerwy te przysługują jednak wyłącznie osobom obsługującym monitory ekranowe przez połowę dobowego wymiaru czasu pracy, czyli co najmniej 4 godziny dziennie.

     Niepełnosprawni pracownicy mają prawo do dodatkowej, piętnastominutowej przerwy, która powinna zostać wykorzystana na odpoczynek lub gimnastykę usprawniającą. Przerwa ta może zostać wydłużona i wtedy również będzie się wliczać do czasu pracy.

     Na dodatkowe przywileje mogą liczyć także matki karmiące, które pracują przez co najmniej 4 godziny na dobę. Czas trwania tej przerwy jest uzależniony od wymiaru zatrudnienia oraz liczby karmionych dzieci.

     Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że w Polsce funkcjonują również przerwy, których nie wlicza się do czasu pracy. Przykładem może być choćby „przerwa lunchowa”, którą wykorzystuje się nie tylko na spożycie posiłku, lecz również w celu załatwienia spraw osobistych. Jeśli masz możliwość skorzystania z tego typu przerwy, musisz mieć świadomość, że nie otrzymasz za nią żadnego wynagrodzenia. Nie zawsze też pracownikowi przysługuje pauza lunchowa, ponieważ o jej istnieniu decyduje odpowiedni zapis w umowie o pracę, regulaminie lub układzie zbiorowym pracy. Jeśli jednak uda Ci się skorzystać z przerwy lunchowej, pamiętaj, że nie może ona przekroczyć 60 minut.

     Wynika z tego, że do najbardziej uprzywilejowanych pracowników należą osoby, których dobowy czas pracy wynosi 8 godzin. Mają oni zagwarantowaną jedną, minimum piętnastominutową przerwę w ciągu dnia, jeśli jednak pracują w uciążliwych warunkach, obsługują komputer lub są niepełnosprawni, ilość należnego im czasu wolnego odpowiednio się zwiększa. Inaczej sytuacja wygląda jedynie w przypadku pracujących zawodowo kobiet karmiących, które muszą pracować co najmniej 4 godziny dziennie, by móc ubiegać się o dodatkowe przerwy.

     Nie od dziś wiadomo, że polskie społeczeństwo starzeje się w zastraszającym tempie. Niski przyrost naturalny oraz wydłużenie się średniej długości życia sprawiają, że już niedługo będziemy musieli zastanowić się, skąd wziąć pieniądze na utrzymanie rosnącej rzeszy emerytów? Zgodnie z najczarniejszymi scenariuszami, za kilkadziesiąt lat stosunkowo niewielka ilość osób w wieku produkcyjnym będzie musiała pracować na utrzymanie emerytów, których liczba wciąż będzie się zwiększać. Czy rząd ma pomysł, co zrobić w tej sytuacji?
     Jednym z rozwiązań może być plan wdrożenia finansowanego przez państwo programu 50+. Jego ideą jest zapobieganie zbyt wczesnemu przechodzeniu na emeryturę oraz aktywizacja zawodowa osób po pięćdziesiątym roku życia. Projekt ten jest traktowany bardzo poważnie, dlatego też jego realizacja została przewidziana już na styczeń przyszłego roku. Wszystko wskazuje na to, że nie zabraknie pieniędzy na przeprowadzenie projektu 50+, jednak ostateczna decyzja zapadnia w ciągu najbliższych kilku tygodni, ponieważ wtedy program trafi pod obrady Rady Ministrów.
     Jakie praktyczne rozwiązania niesie za sobą realizacja programu 50+? Przede wszystkim osoby po 55 roku życia będą mogły liczyć na dofinansowywanie szkoleń zawodowych, które mają być dostosowane do wieku pracowników oraz sposobu i tempa nauki. Ponadto projekt rządu przewiduje również zmniejszenie kosztów pracy wspomnianej grupy osób.
     Aktywizacja zawodowa ma obejmować nie tylko pracowników, ale również bezrobotnych i osoby niepełnosprawne, dla których świadczenia rentowe nie będą ograniczane z powodu podjęcia pracy.
     Program 50+ skierowany jest w dużej mierze do kobiet po pięćdziesiątce, które rezygnują z kariery zawodowej na rzecz opieki nad wnukami. Politycy chcą, aby było dla nich możliwe połączenie pracy z życiem rodzinnym i w tym celu zamierzają ułatwić zakładanie przedszkoli i żłobków.
     To nie jedyne profity płynące z wdrożenia programu – dla osób, które długo pozostaną aktywne zawodowo przewidziano wyższe emerytury. Zgromadzony przez pracownika kapitał będzie rósł najbardziej intensywnie pod koniec kariery zawodowej – pomiędzy 60. a 70. rokiem życia wartość przyszłej emerytury może wzrosnąć nawet o 60%.
     Program, którego celem jest aktywizacja zawodowa osób po pięćdziesiątym roku życia jest niewątpliwie słuszną inicjatywą. Polska zajmuje bowiem przedostatnie miejsce w Europie pod względem zatrudnienia osób w wieku 55-64 lata. W dodatku wiek przechodzenia na emerytury jest w naszym kraju bardzo niski – w przypadku kobiet wynosi on 57 lat, a w przypadku mężczyzn nieco więcej, bo 62 lata. Dysproporcja ta wynika z tego, że kobiety po pięćdziesiątce rezygnują z kariery zawodowej szybciej od swoich kolegów, ponieważ przejmują na siebie więcej obowiązków rodzinnych związanych z opieką nad wnukami. Jeśli Program 50+ zostanie zaakceptowany przez Radę Ministrów może stać się szansą na zmianę tej sytuacji. Nie powinien być on jednak jedyną inicjatywą podejmowaną ze strony rządu, ponieważ poprzez wdrożenie jednego projektu nie uda się nam zażegnać kryzysu emerytalnego, wynikającego ze starzenia się społeczeństwa.

     Jeśli bierzesz pod uwagę zmianę miejsca pracy lub od dawna wertujesz oferty pracy w poszukiwaniu idealnego zajęcia, to ten artykuł jest przeznaczony właśnie dla Ciebie. Aby skutecznie znaleźć pracę, trzeba się najpierw do tego przygotować – najlepiej ustalić plan działania, który później zrealizujesz punkt po punkcie.
     Zanim zaczniesz przeglądać oferty, zastanów się, czego naprawdę szukasz? Zapisz na kartce swoje wszystkie preferencje dotyczące Twojego wymarzonego stanowiska - musisz zdecydować, czy wolisz pracować samodzielnie, czy w zespole, jaka branża Cię interesuje i czy wolisz pracować twórczo, czy też odtwórczo. Jeśli postawiłeś już pierwsze kroki na rynku pracy, zastanów się, które zajęcie najbardziej Ci odpowiadało. Pamiętaj, że praca to nie tylko sposób na zdobycie pieniędzy – wykonywane przez Ciebie zajęcie powinno dawać Ci również satysfakcję. Dokładnie więc przemyśl, co chciałbyś robić i jakie stanowisko najbardziej Cię interesuje.
     Jeśli masz już wyobrażenie Twojej wymarzonej pracy, skonfrontuj je ze swoimi kwalifikacjami, wykształceniem i doświadczeniem. Przejrzyj też zamieszczone w gazetach i Internecie oferty pracy i sprawdź, czy spełniasz wymagania dotyczące wybranego przez Ciebie stanowiska. Jeśli obawiasz się, że Twoje cv mogłoby zostać odrzucone z powodu zbyt niskiego stażu pracy, przejrzyj również ofert dotyczące praktyk – a nuż któraś z nich wyda Ci się interesująca? Jeśli natomiast spełniasz wszystkie wymagania dotyczące wybranego przez Ciebie stanowiska, to gratuluję i zapraszam do kolejnego akapitu.
     Najwyższy czas na rozpoczęcie poszukiwań ofert pracy! Gdzie możesz je znaleźć? Właściwie wszędzie – niektóre firmy poszukują pracowników nawet za pośrednictwem telewizji, radia i ogłoszeń na słupach. Najskuteczniejszą bazą ofert jest jednak prasa oraz Internet. Wybieraj gazety, które zawierają najwięcej ofert pracy – zazwyczaj są to wydania poniedziałkowe lub weekendowe, w których znajdziesz ogłoszenia z całego tygodnia. Wielką bazą ofert pracy jest również Internet. Ciekawych ogłoszeń możesz szukać na portalach pracy oraz stronach branżowych, np. poligraficznych, budowlanych itp. Przejdź się również do agencji pośrednictwa pracy, dzięki którym możesz zdobyć zatrudnienie zarówno na stanowiskach niższego, jak i średniego oraz wyższego szczebla, nie zapomnij też odwiedzić urzędów pracy.
     Gdy wybrałeś już interesujące Cię oferty pracy stwórz życiorys i napisz kilka listów motywacyjnych. Postaraj się zwrócić uwagę przyszłego pracodawcy na swoje atuty, nie przesadzaj jednak z „laniem wody”- zdecydowanie lepsze wrażenie zrobią konkrety. Wybierz też odpowiednie zdjęcie i zadbaj zarówno o oprawę graficzną dokumentów, jak i poprawność stylistyczną oraz ortograficzną. Jeśli aplikujesz przez Internet, nie wysyłaj pustych maili z załącznikami. Napisz kilka słów od siebie – dlaczego zainteresowała Cię oferta pracy, gdzie ją znalazłeś i dlaczego uważasz, że jesteś dobrym kandydatem. Pamiętaj też o tym, by w tytule maila umieścić podany w ogłoszeniu numer referencyjny lub nazwę stanowiska. Jeśli z oferty nie wynika jednoznacznie, o jakim stanowisku mowa, zamieść w tytule swoje imię i nazwisko.
     Jeśli porozsyłałeś już swoje aplikacje, nie pozostaje Ci nic innego jak uzbroić się w cierpliwość. Nie zniechęcaj się niepowodzeniami oraz brakiem kontaktu ze strony pracodawcy - niektóre firmy przeglądają życiorysy kandydatów dopiero po kilku tygodniach od rozpoczęcia rekrutacji. Szukaj więc cierpliwie, a Twój trud na pewno prędzej czy później zostanie nagrodzony.

     Co zrobić, żeby zmotywować pracowników? To pytanie zadaje sobie niejeden manager, któremu zależy na osiągnięciu lepszych wyników i polepszeniu atmosfery w pracy. Gdy brakuje motywacji, nawet najlepiej wykwalifikowani pracownicy niewłaściwie wykonują swoje obowiązki, dlatego zapał do pracy jest nie do przecenienia. Co zrobić, gdy go zabraknie?

     Jeśli Twoi pracownicy niechętnie podchodzą do wykonywania powierzonych im zadań, są zgorzkniali i pełni sceptyzmu, a w firmie panuje stresująca atmosfera, to najwyższy czas, by pomyśleć, jak zachęcić zespół do bardziej wytężonej pracy. Świetnym pomysłem może być na przykład wyjazd motywacyjny. W ciągu kilku lub kilkunastu dni Twoi pracownicy będą mogli wypocząć i odstresować się, a przy okazji nabrać do siebie sympatii. To jednak nie wszystko!

     Jeśli zlecisz organizację wyjazdu motywacyjnego profesjonalistom, możesz się spodziewać wielu niezapomnianych atrakcji. Skoki na bungee, szalone wyścigi na quadach, czy podchody to tylko niektóre pomysły na to, jak spędzić firmową wycieczkę. Właściciele firm dbają nie tylko o atrakcje dla pracowników, ale również o interesujące miejsce pobytu. Popularne są szczególnie wybrzeża Bałtyku, jeziora mazurskie oraz góry, zdarzają się jednak imprezy organizowane z większą pompą.

     Niektórzy managerowie zabierają swoich pracowników do Australii, gdzie wspólnie z nimi spędzają czas na trenowaniu sportów wodnych. Zimą popularna jest też Austria, której zaśnieżone stoki świetnie odstresowywują zmęczonych pracowników. Co bardziej ekscentryczni szefowie zabierają swoje zespoły do zamku Draculi lub organizują szkołę przetrwania w miejscu, do którego jeszcze nie dotarła cywilizacja.

     Najczęściej jednak managerowie zapraszają pracowników do podmiejskiego pałacyku lub pobliskiego ośrodka szkoleniowego, w którym odbywają się imprezy mające zwiększyć motywację i zrelaksować gości.

     Wyjazd motywacyjny można urządzić właściwie wszędzie – wszystko zależy od Twojej pomysłowości i ilości środków, jakie możesz na niego przeznaczyć. Nie warto jednak lekceważyć przygotowań do tego przedsięwzięcia, ponieważ nieciekawy wyjazd, podczas którego nie przewidziano imprez integracyjnych oraz innych atrakcji może jeszcze bardziej sfrustrować pracowników, a tego przecież nie chcesz. Pamiętaj o tym, że Twoim zadaniem nie jest fundowanie podwładnym wakacji, ale polepszenie jakości ich pracy! Wyjazd motywacyjny musi być szczegółowo zaplanowany, żebyś mógł osiągnąć swój cel. Jeśli zlecasz organizację imprezy firmie zewnętrznej, opisz trenerowi problemy, na jakie napotykasz w kierowaniu zespołem. Jeśli Twoi podwładni są niezdyscyplinowani, sfrustrowani i zbyt zestresowani, z pewnością zostanie stworzony odpowiedni program, który uwzględni sposoby na zmianę ich nastawienia. Jeśli natomiast uważasz, że wszystkie problemy wynikają z tego, że zespół nie jest wystarczająco zgrany, połącz wyjazd motywacyjny z imprezami integracyjnymi. Psycholodzy z firmy organizującej wyjazd wiedzą, że nic tak nie łączy ludzi, jak wspólna zabawa i współpraca w kryzysowych sytuacjach, dlatego nie zdziw się, jeśli podczas wycieczki odbędzie się symulacja napadu na autobus lub kolację zakłóci niespodziewana wizyta piratów.

     Wyjazd motywacyjny może być świetnym pomysłem na zaangażowanie zespołu w wykonywanie powierzonej mu pracy. Przy odrobinie szczęścia zapał do pracy nie będzie jedynym efektem wyjazdu – nierzadko z wycieczki wraca już nie tylko zespół pracowników, a grupa przyjaciół pracujących w tej samej firmie.

     W 1989 roku w Polsce zakończyła się era komunizmu, co spowodowało zainicjowanie wielu zmian również na rynku pracy. Sprywatyzowano wiele przedsiębiorstw, firmy zaczęły nastawiać się na osiąganie zysków, a wykształcenie stało się istotnym kryterium przyjmowania ludzi do pracy. Z biegiem czasu pojawiły się nawet innowacyjne zmiany w prawie pracy, określające między innymi zupełnie nowy typ zatrudnienia, jakim jest praca tymczasowa. Jest jednak pewna istotna kwestia, która wciąż budzi niepokój – dyskryminacja kobiet.
     Dyskryminacja kobiet przebiega dwutorowo – z jednej strony dotyczy ona wynagrodzeń, a z drugiej braku dostępu do wyższych stanowisk. Pomimo wielu sugestii ze strony Unii Europejskiej w Polsce kobiety zarabiają wciąż mniej od mężczyzn wykonujących tę samą pracą. Największe dysproporcje występują pośród kobiet z wyższym wykształceniem, które zarabiają o ponad 30% mniej od swoich kolegów oraz wśród pań zatrudnionych w przemyśle na stanowiskach robotniczych – tutaj różnica sięga już prawie 40%. Najmniejszej dyskryminacji ze względu na zarobki doświadczają kobiety pracujące w biurach i administracji.
     Nie dość, że kobiety otrzymują mniejsze wynagrodzenie za wykonywanie tej samej pracy, co mężczyźni, to jeszcze znacznie rzadziej dostają szansę na awans. W polskim społeczeństwie zakorzenił się stereotyp, że panowie lepiej sprawdzają się na wyższych stanowiskach, ponieważ są bardziej przedsiębiorczy i ambitni. Ten niesprawiedliwy pogląd sprawia, że spośród dwóch pracowników o tych samych kwalifikacjach, to właśnie mężczyzna częściej osiąga sukces zawodowy. Jest to tym bardziej nieuzasadnione, że w naszym kraju kobiety są lepiej wykształcone od swoich kolegów i mogłyby z powodzeniem kierować wieloma przedsiębiorcami, gdyby nie mentalność ich szefów.
     Czasami dyskryminacja ze względu na płeć rozpoczyna się jeszcze podczas rekrutacji pracowników, kiedy to pracodawca wybiera mężczyzn, by uniknąć potencjalnych problemów związanych z udzielaniem urlopów macierzyńskich. Niekiedy nawet w treści oferty pracy pojawia się adnotacja dotycząca preferowanej płci kandydata, pomimo tego, że podobne praktyki są niezgodne z polskim prawem.
     Dlaczego na polskim rynku pracy problem dyskryminacji kobiet jest tak duży? Jest wiele powodów, które można by wymienić, choćby brak odpowiednich rozwiązań prawnych, które zachęcałyby pracodawców do zatrudniania kobiet wychowujących dzieci. Pracodawcy obawiają się, że kobieta, która założy rodzinę, nie będzie mogła w pełni poświęcić się pracy, a mogłoby być inaczej, gdyby pozwolić paniom na wykonywanie części obowiązków zawodowych w domu. Niestety, brakuje odpowiednich regulacji prawnych, przez co wiele pań w ogóle rezygnuje z kariery zawodowej.
     Dyskryminacji kobiet na polskim rynku pracy winny jest również stereotyp, według którego tylko mężczyźni sprawdzają się na bardziej odpowiedzialnych i twórczych stanowiskach. Pogląd ten został już dawno obalony przez naukowców, jednak w mentalności Polaków wciąż istnieje i przyczynia się do sankcjonowania nierówności ze względu na płeć. 
     Proces zwalczania dyskryminacji kobiet na polskim rynku pracy trwa od niemal dwudziestu lat i wciąż nie został zwieńczony sukcesem. Problem dyskryminacji istnieje i będzie istniał dopóty, dopóki płeć nie przestanie być istotnym kryterium poszukiwania i wynagradzania pracownika.

     Jeśli Twój życiorys został dostrzeżony pośród setek innych dokumentów, to oznacza, że czeka Cię kolejny etap rekrutacji, jakim jest rozmowa kwalifikacyjna. Spotkanie z osobą rekrutującą może być stresujące, dlatego też warto się do niego wcześniej przygotować. Jeśli zależy Ci na tym, by przekonać do siebie przyszłego pracodawcę, przeczytaj kilka rad dotyczących tego, co powinieneś zrobić, zanim pójdziesz na rozmowę kwalifikacyjną.
     Zacznij od przypomnienia sobie treści Twojego życiorysu. Osoba rekrutująca na pewno spróbuje zweryfikować fakty w nim zawarte, dlatego też szczególną uwagę poświęć na zapamiętanie dat oraz zakresu wykonywanych przez Ciebie obowiązków. Przypomnij sobie również wszystkie sukcesy zawodowe i nazwy ukończonych przez Ciebie kursów lub zdobytych certyfikatów. Jeśli nie zamieściłeś w życiorysie ważnych informacji dotyczących Twoich osiągnięć, to właśnie podczas rozmowy kwalifikacyjnej powinieneś się nimi pochwalić.
     Spróbuj przewidzieć, o co może Cię zapytać osoba rekrutująca i przemyśl swoje odpowiedzi. Wbrew pozorom niektóre pytania bardzo łatwo jest odgadnąć jeszcze przed rozmową kwalifikacyjną, np. jeśli miałeś przerwę w zatrudnieniu, na pewno pracodawca będzie chciał wyjaśnić jakie były jej przyczyny. Jeśli właśnie skończyłeś studia, z pewnością usłyszysz pytanie o temat Twojej pracy magisterskiej oraz o działalność w samorządzie studenckim, kołach naukowych, itp.
     Zastanów się, jakie są Twoje największe zalety i wady z punktu widzenia przyszłego pracodawcy. Przemyśl odpowiedzi na pytania dotyczące Twoich największych sukcesów pozazawodowych oraz tego, jaki preferujesz system pracy. Być może będziesz musiał zastanowić się również nad cechami idealnego szefa lub wyznacznikami wymarzonego miejsca pracy.
     Podczas rozmowy kwalifikacyjnej możesz się spodziewać także pytań dotyczących firmy, w której chcesz pracować. Na pewno zostaniesz poproszony o wskazanie tego, co można by ulepszyć w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa. Przyszły pracodawca może również zapragnąć zweryfikować Twoje wiadomości dotyczące historii firmy, jej największych sukcesów oraz głównych partnerów handlowych. Jeśli więc chcesz zrobić dobre wrażenie podczas rozmowy kwalifikacyjnej, przejrzyj dokładnie stronę firmową przedsiębiorstwa i zapamiętaj najważniejsze według Ciebie informacje.
     Gdy poczujesz się wystarczająco dobrze przygotowany pod względem merytorycznym, skoncentruj się na uszykowaniu wszystkich dokumentów, które mogą poświadczyć Twoje osiągnięcia. Mogą to być listy referencyjne, świadectwa, certyfikaty, dyplomy, ewentualnie prezentacje lub próbki Twoich prac. Bardzo dobre wrażenie zrobi na pracodawcy wskazanie konkretnych dokumentów potwierdzających Twoje sukcesy i umiejętności, dlatego też nie zapomnij przygotować wszystkiego, co mogłoby świadczyć na Twoją korzyść.
     Ostatnią kwestią jest dobór odpowiedniego ubioru. Najlepiej uszykuj sobie strój dzień wcześniej – da Ci to czas na przemyślenie słuszności dokonanego przez Ciebie wyboru. Jaki powinien być idealny strój na rozmowę kwalifikacyjną? Na pewno musi być odświętny, lecz zarazem wygodny. Nie ma sensu ubierać się w wizytowe rzeczy, które krępują ruchy lub obniżają Twoją samoocenę. Wybór, jakiego dokonasz powinien więc być swoistym kompromisem pomiędzy strojem wygodnym i odświętnym.
     Jeśli zdecydowałeś, w czym zaprezentujesz się na rozmowie kwalifikacyjnej, to oznacza, że ostatni etap przygotowań do pierwszego spotkania z pracodawcą masz już za sobą. Resztę czasu przeznacz na relaks, abyś podczas rozmowy wyglądał na osobę wypoczętą i optymistycznie nastawioną do świata. A gdy wrócisz ze spotkania, nie zapomnij podzielić się swoimi wrażeniami w komentarzach.

     Gdy już stworzysz atrakcyjny pod względem wizualnym dokument, skup się na jego stronie tekstowej. Jeśli podzieliłeś życiorys na strefy tematyczne, postaraj się w możliwie jasny i czytelny sposób wypełnić rubryki dotyczące: danych personalnych (imię, nazwisko, adres, nr telefonu), wykształcenia, doświadczenia zawodowego, umiejętności (znajomość języków obcych, obsługa komputera, prawo jazdy, bezwzrokowe pisanie na klawiaturze, itd.) oraz zainteresowań. Nie zapomnij również umieścić zgody na przetwarzanie danych osobowych u dołu dokumentu!
     Bardzo ważne jest sprawdzenie życiorysu pod kątem poprawności językowej, ponieważ obecność błędów ortograficznych, gramatycznych, stylistycznych lub logicznych już na wstępie zdyskwalifikuje Twoje cv.
     Używaj eleganckiego, lecz nieskomplikowanego języka, nie zapomnij również o zastosowaniu słów sugerujących Twoją aktywność, tj. osiągnąłem, udoskonaliłem, wynegocjowałem, itp. Tekst, który tworzysz powinien być czytelny i jednoznaczny, aby tego dokonać umieść najważniejsze informacje w punktach, używaj też równoważników zdań.
     Pamiętaj, że przygotowana przez Ciebie treść ma być wypadkową faktów dotyczących Twojego życia zawodowego, składników ogłoszenia, na które odpowiadasz oraz informacji zebranych przez Ciebie na temat pracodawcy (mogą one dotyczyć np. polityki personalnej, filozofii firmy czy też sukcesów handlowych). Pisz zawsze to, co jest istotne z punktu widzenia budowania pozytywnego obrazu Twojej osoby. Minimalizuj znaczenie swoich wad, unikaj też pokazywania słabych stron, ale staraj się przy tym pisać prawdę. Ewentualne kłamstwa, bądź ubarwienia życiorysu zazwyczaj wychodzą na jaw podczas rozmowy kwalifikacyjnej i wtedy od razu dyskwalifikują kandydata.
     Jeśli chcesz sprawić wrażenie osoby kompetentnej i doświadczonej, wypunktuj wszystkie osiągnięcia zawodowe oraz zakres obowiązków na poszczególnych stanowiskach. Nie zapomnij również o podaniu ram czasowych, obejmujących Twoje dotychczasowe zatrudnienie.   
     Jeśli posiadasz listy referencyjne od poprzednich pracodawców, wspomnij o tym w swoim życiorysie, lecz nie dołączaj do niego dodatkowych dokumentów. Na tym etapie rekrutacji są one niepotrzebne, a pracodawca może nie mieć czasu na przeglądanie listów referencyjnych podczas selekcji życiorysów. Jak zatem pochwalić się pozytywnymi opiniami od poprzednich pracodawców? Najlepiej będzie, jeśli w cv umieścisz informację, że możesz przedstawić referencje na życzenie pracodawcy.
     Jeśli aplikujesz na wyższe stanowisko, możesz również zamieścić w życiorysie krótkie opinie Twoich kolegów z poprzedniej pracy. Pamiętaj jednak, że muszą to być cytaty, pod którymi powinno widnieć nazwisko osoby, do której należy opinia, oraz opcjonalnie nazwa stanowiska. Referencje od kolegów z pracy mogą być bardzo przydatne, jeśli niosą za sobą pozytywny i konkretny przekaz. Unikaj jednak umieszczania w życiorysie komentarzy w niewielkim stopniu związanych z Twoimi osiągnięciami lub dotyczących Twojego życia prywatnego.
     Ostatnia rada dotyczy adresu mailowego. Bardzo wiele osób zapomina o tym, że w oficjalnym dokumencie, jakim jest życiorys, nie powinno się podawać adresu mailowego, który może ośmieszyć kandydata. Jeśli więc dysponujesz zabawnym adresem e-mail, lepiej załóż jeszcze jeden, bardziej oficjalny – najlepiej składający się z Twojego imienia i nazwiska. Nie ma bowiem nic bardziej niepoważnego niż chwalenie się przyszłemu pracodawcy kompromitującą ksywką z podstawówki!
     Niemal każda rekrutacja rozpoczyna się od selekcji życiorysów. Dobrze napisane i przemyślane cv może sprawić, że pracodawca zwróci na Ciebie uwagę i zaprosi Cię na rozmowę kwalifikacyjną, warto więc poświęcić trochę czasu na zredagowanie interesującego dokumentu. Moje rady mogą Ci pomóc w stworzeniu profesjonalnego życiorysu, ale ostateczny wygląd i zawartość treściowa dokumentu i tak będą zależeć od Twojej inwencji. A możesz masz już swój sposób na pisanie niezawodnego cv? Jeśli tak, podziel się nim z innymi w komentarzach!

     Wiele osób zastanawia się, co zrobić, by otrzymać wymarzoną pracę. Większość z nich dochodzi do słusznego wniosku, że kluczem do sukcesu jest dobrze napisany życiorys. Mało kto jednak tworzy swoje cv w sposób przemyślany – zazwyczaj poszukujący pracy ściągają wzory życiorysów z Internetu i wypełniają tylko brakujące rubryki. Nie jest to najlepszy sposób na wzbudzenie zainteresowania u osoby rekrutującej, tym bardziej, że na lekturę przeciętnego życiorysu przeznacza ona 10-20 sekund, a aplikacji może być nawet kilkaset. Jak więc napisać ciekawe cv? Nie ma na to jednoznacznej recepty. Jeśli jednak chcesz stworzyć profesjonalny życiorys, skorzystaj z zamieszczonych poniżej rad.
     Zacznijmy od wyglądu Twojego cv. Pamiętaj, że jest ono dokumentem, który ma przedstawić Cię w najlepszym świetle, dlatego też jego forma jest bardzo istotna. Standardowo życiorys pisany jest prostą i czytelną czcionką, na białej kartce A4. Jeśli nie wiesz, jakiej czcionki użyć, wybierz na przykład Times New Roman lub Arial – są one na tyle duże i wyraźne, że na pewno nikt nie będzie miał problemów z ich odczytaniem.
     W lewym lub prawym górnym rogu dokumentu powinno znaleźć się Twoje zdjęcie. Fotografia musi być dopasowana do stanowiska, na które aplikujesz, jeśli więc starasz się o posadę doradcy klienta biznesowego, nie umieszczaj zdjęcia, do którego pozujesz w zimowej kurtce lub koszulce na naramkach. Zasada dopasowania wizerunku do charakteru stanowiska działa też w drugą stronę, trzeba więc pamiętać, że zbyt oficjalne zdjęcie może zniechęcić pracodawcę, który poszukuje osób ze zdolnościami artystycznymi.
     Aby Twój życiorys był klarowny i czytelny, radzę podzielić go na sekcje tematyczne z wyraźnie wyodrębnionymi nagłówkami. Warto przemyśleć układ graficzny cv i uwidocznić te nagłówki, pod którymi zamierzasz zawrzeć informacje, które stawiają Cię w pozytywnym świetle. Jeśli więc Twoje doświadczenie zawodowe nie jest imponujące, ale za to uczestniczyłeś w licznych szkoleniach i świetnie znasz języki obce, pochwal się tym! Określ stopień, w jakim posługujesz się językami, umieść informację o certyfikatach, które posiadasz oraz podaj daty i tematykę przebytych kursów.     Pamiętaj też o tym, że człowiek zapamiętuje najlepiej początek oraz koniec czytanego dokumentu i postaraj się wykorzystać tę zasadę podczas tworzenia Twojego cv.
     Wiele osób zadaje sobie pytanie, jaka jest idealna długość życiorysu. Najczęściej za optymalną długość idealnego cv uznaje się jedną stronę A4. Radziłabym się tym jednak zbytnio nie sugerować, ponieważ w niektórych przypadkach wręcz wskazane jest stworzenie bardziej rozbudowanego życiorysu. Dotyczy to przede wszystkim pracowników z dużym doświadczeniem zawodowym oraz znaczną liczbą ukończonych kursów. Jeśli jednak jesteś studentem, który szuka pierwszej pracy, strona A4 powinna Ci wystarczyć.
     Może Ci się to wydać banalne, lecz niektórzy pracodawcy przywiązują wagę do tego, czy życiorys nie jest pognieciony lub zabrudzony.. Zadbaj więc o to, by Twój życiorys był estetyczny także po wydrukowaniu. W tym celu unikaj przenoszenia go luzem, ponieważ może się pognieść. Niewskazane jest również zginanie kartki, na której widnieje cv, najlepiej więc po prostu przechowuj je w sztywnej teczce.
     Atrakcyjny pod względem wizualnym życiorys to już połowa sukcesu. Resztę stanowi treść i sposób jej przedstawienia, czyli język, którym się posługujesz. Ale o tym w następnym poście.
 

W ostatnich latach praca tymczasowa stała się bardzo popularnym zjawiskiem na polskim rynku pracy. Dynamicznie zwiększająca się liczba ofert pracy tymczasowej sprawia, że warto zastanowić się, jakie są zalety oraz wady wynikające z podjęcia tej formy zatrudnienia. Dynamicznie zwiększająca się liczba ofert pracy tymczasowej sprawia, że warto zastanowić się, jakie są zalety oraz wady wynikające z podjęcia tej formy zatrudnienia. Dzisiaj skupmy się na korzyściach płynących z podjęcia pracy tymczasowej.
Do największych zalet pracy tymczasowej należy ustawowo usankcjonowane zastąpienie umowy cywilnoprawnej umową o pracę na czas określony lub na czas wykonywania określonej pracy. Oznacza to, że niezależnie od tego, na jaki czas zatrudniony został pracownik tymczasowy, powinien on podpisać umowę o pracę. Nawet jeśli agencja zatrudnienia przyjmuje pracownika na jeden dzień, nie powinna podpisywać z nim umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Niestety w praktyce często wygląda to inaczej. Właściwie trudno znaleźć agencję, która poszukuje pracowników do przeprowadzenia inwentaryzacji z zamiarem zatrudnienia ich w ramach umowy o pracę. Podobnych przykładów można wymienić więcej, nasuwa się więc wniosek, że forma współpracy z pracownikiem tymczasowym często odbiega od tej, którą gwarantuje ustawa.
Do korzyści, jakie czerpie pracownik tymczasowy zaliczyć można również bardzo krótki czas oczekiwania na podjęcie pracy. Najczęściej jest to niecały tydzień, czyli okres, w którym kandydat składa cv w agencji oraz załatwia zaświadczenie od lekarza medycyny pracy. Dotyczy to jednak tylko pracowników niższego szczebla, takich jak operatorzy wózków, członkowie brygad sprzątających, magazynierzy, itp. W przypadku rekrutacji specjalistów oraz kadry managerskiej czas oczekiwania na podjęcie pracy w agencji zatrudnienia jest taki sam, jak u bezpośredniego pracodawcy.
Kolejną zaletą pracy tymczasowej jest ustawowy wymóg równego traktowania pracowników klienta agencji i pracowników tymczasowych. Oznacza to, że pracownik tymczasowy nie może być dyskryminowany – przede wszystkim nie może otrzymywać niższego wynagrodzenia, niż osoba zatrudniona na stałe na tym samym stanowisku. W praktyce zdarza się nawet, że pracownicy czasowi otrzymują wyższe pensje oraz dodatkowe bonusy, takie jak bezpłatny dowóz na miejsce pracy. Dzieje się tak dlatego, że czasami agencje na tyle długo poszukują odpowiedniej osoby na dane stanowisko, że wolą oddać część swojej marży i skusić kandydata atrakcyjnym wynagrodzeniem, niż tracić klienta z powodu niewykonanego zamówienia.
Praca tymczasowa jest optymalną formą zatrudnienia dla osób, które chcą połączyć studia z pracą zarobkową. Agencje pośrednictwa pracy często dostosowują grafiki studentów do uczelnianych planów zajęć, dzięki czemu mogą oni kontynuować naukę oraz zdobywać doświadczenie zawodowe na różnych stanowiskach.
Dodatkowym atutem tej formy zatrudnienia jest możliwość przejęcia pracownika na stałe przez firmę, dla której świadczył usługi. Nie zdarza się to wprawdzie zbyt często, jednak większość agencji pośrednictwa pracy zastrzega sobie taką możliwość w umowie z klientem. Dzięki temu pracownik tymczasowy może otrzymać propozycję współpracy od przedsiębiorstwa, w którym pracuje - bez pośrednictwa agencji.
W ten oto sposób zarysował się obraz najważniejszych moim zdaniem zalet pracy tymczasowej. Trzeba jednak pamiętać, że wspomniana forma zatrudnienia ma również swoje wady, które przedstawię w następnym poście. A póki co gorąco zapraszam do dyskusji na temat Waszych doświadczeń z agencjami pośrednictwa pracy!